Ostatnia aktualizacja: listopad 2026
Krótko. Perly przechowuje twoje konto, wpisy, które tworzysz, kilka rzeczy, które włączasz, i to, co kupujesz. Wykresy rynkowe nie przechowują o tobie nic, chyba że zostawisz im notatkę, a twoje wizyty liczą przez Google Analytics tylko wtedy, gdy na to pozwolisz. Strona faktur przechowuje dokumenty, które piszesz — a one noszą dane twoich klientów — i pokazuje dokument temu, komu dasz jego link. Wszystko, co przechowuje każdy produkt, jest wymienione niżej, produkt po produkcie, razem z tym, jak długo zostaje. Żadnych połączeń z portfelami, żadnych fraz seed, żadnych kluczy API giełd, żadnego dostępu do twoich środków. Nic nie jest sprzedawane, przekazywane reklamodawcom ani wykorzystywane do trenowania czegokolwiek.
Kto odpowiada. Administratorem danych opisanych tutaj jest Perly, a kontakt z nim to hi@perly.io. Dla jednego rodzaju danych role są inne i warto powiedzieć to wprost: dane twoich klientów w dokumencie, który piszesz w Perly Invoice — ich nazwy, adresy, e-maile, numery podatkowe i to, ile są winni — są twoje. To ty decydujesz, by je zebrać i wysłać klientowi dokument, więc administratorem tych danych jesteś ty, a my przetwarzamy je w twoim imieniu na tych warunkach: by przechować dokument, pokazać go temu, kto ma link, i wydrukować. Pytania klientów o te dane — do ciebie; do nas — na hi@perly.io. Perly Pay na pay.perly.io działa według własnego Regulaminu i własnej Polityki prywatności, które mówią, co przechowuje i kto za to odpowiada.
Strona nie ma kont ani własnej bazy danych. Nie stawia żadnego cookie, dopóki nie pozwolisz: Google Analytics włącza się dopiero po tym, jak wybierzesz „Pozwól” w komunikacie o cookies, a odmowa zostawia stronę zupełnie bez cookies. Twoją odpowiedź przechowuje twoja przeglądarka, nie serwer, a link „Pliki cookie” w stopce strony głównej znów otwiera komunikat, więc zmienić ją można w każdej chwili. Kiedy Google Analytics działa, jego cookie odróżnia wizyty jednej przeglądarki od innych, nie mówiąc, czyja to przeglądarka; widzimy strony i liczniki, a nie ludzi, a Google Analytics nie przechowuje adresów IP. Strony wydaje Vercel.
Liczenie odsłon. Cokolwiek odpowiesz w komunikacie, perly.io i pay.perly.io liczą odsłony jako anonimowe sumy dzienne według strony, języka, klasy ekranu, kraju i witryny, z której przyszedłeś, bez cookie i bez identyfikatora; znacznik, który żyje tylko w karcie i nigdy nie jest wysyłany, odróżnia pierwszą stronę od drugiej. Sumy są przechowywane w naszej własnej bazie danych, a Supabase widzi żądanie jak każde żądanie. Kraj to dwuliterowy kod, który sieć przed bazą danych ustala z adresu IP żądania, a witryna, z której przyszedłeś, to jej host i nic więcej. Żeby jeden skrypt nie zasypał sum, odsłony liczone są też dla adresu sieciowego, jako skrót tego adresu z solą, oddzielnie od sum, tak samo jak próby logowania, usuwany w ciągu doby.
Co przechowuje Perly.
Zaszyfrowane portfele. Twoje portfele są szyfrowane w twojej własnej przeglądarce, wszystkie naraz, kluczem, który masz tylko ty — nowe konto ustawia to hasło przed pierwszym portfelem, a w Ustawieniach szyfrowanie można wyłączyć. U zaszyfrowanego portfela kwoty, ceny, opłaty, sumy, notatki, tagi, opis i cel trafiają na nasze serwery tylko jako szyfrogram, którego nie umiemy otworzyć. Czytelne zostaje to, co potrzebne listom i sortowaniu: nazwa portfela i waluta, w której jest prowadzony, moneta i czas każdego wpisu oraz odciski, po których rozpoznaje się powtórny import. Alerty, plany i obserwowane adresy, które na nim ustawiasz, przechowywane są otwarcie, bo serwer musi je czytać, by na nie działać. Hasło do nas nie trafia, a kod odzyskiwania pokazuje się raz: stracisz oba i tych portfeli nie otworzy już nikt, my także.
Cookies i liczenie. Aplikacja trzyma cię zalogowanym jednym cookie sesji, wspólnym dla aplikacji i strony faktur, i pamięta twój język, ustawienia wyświetlania oraz — na godzinę — skąd przyszedłeś, a na piętnaście minut — kod zaproszenia, z którym rejestrujesz się przez Google albo X, żeby przetrwał drogę tam i z powrotem. W środku aplikacji liczymy, które ekrany są otwierane — w naszej własnej bazie danych i w tej samej formie co strona wykresów: jeden wiersz na dzień, ekran, język i rozmiar ekranu, a w nim liczniki, oraz w osobnych wierszach odwiedziny według kraju, z którego przychodzi połączenie, jako dwuliterowy kod. Przy żadnym z tych wierszy nie zapisujemy konta, identyfikatora ani adresu IP. Strony, które widzi nieznajomy — logowanie i rejestracja — wczytują Google Analytics dopiero po tym, jak odpowiesz „tak” na ich pytanie; to ta sama Google Analytics, co na tej stronie. Poza opisaną dalej kontrolą przed botami strona dla zalogowanego nie wczytuje żadnego obcego skryptu.
Witryna, z której przyszedłeś. Gdy przychodzisz bez sesji, a link nie mówi, skąd pochodzi, aplikacja trzyma nazwę witryny, z której przyszedłeś, wziętą z tego, co wysyła twoja przeglądarka, w cookie własnym na swoim hoście przez godzinę, wraz z wykresem lub językiem, które link wskazał, i wiąże ją z kontem dopiero przy rejestracji. Dzieje się tak niezależnie od odpowiedzi na pytanie stron logowania i rejestracji. Używana jest tylko nazwa witryny: reszta adresu nigdy nie jest czytana ani przechowywana, witryna spoza naszej krótkiej listy znanych źródeł jest zapisywana tylko jako „referral”, a nic w cookie nie odróżnia jednej przeglądarki od drugiej. Bez rejestracji nic więcej nigdzie nie zapisujemy, a cookie wygasa. Przy rejestracji staje się ona wymienionym wyżej „skąd przyszedłeś po raz pierwszy”, a cookie jest usuwane.
Twoja przeglądarka i cudze serwery. Strony logowania, rejestracji i resetowania hasła, a także formularze w Ustawieniach, które pytają o twoje obecne hasło — by zmienić e-mail albo hasło lub usunąć konto — zawierają Cloudflare Turnstile, kontrolę, która odróżnia człowieka od bota. Wczytuje się razem ze stroną lub formularzem, nie czekając na twoją odpowiedź w sprawie analityki, bo bez niej nikt się nie zaloguje: to ona nie pozwala skryptom zgadywać haseł i zakładać kont tysiącami, a trzymanie ich z dala to nasz prawnie uzasadniony interes. Cloudflare widzi twój adres IP i to, co przeglądarka mówi o sobie — na przykład jej user agent i odcisk jej szyfrowanego połączenia; nasza usługa logowania dowiaduje się od niej tylko tego, czy kontrola została zaliczona. Cloudflare używa tych sygnałów także do ulepszania kontroli, na własnych warunkach prywatności Turnstile. Poza tym strona dla zalogowanego rozmawia z naszymi serwerami i naszą bazą danych i z nikim więcej — z dwoma wyjątkami, których jeszcze nie zamknęliśmy: ikony monet na stronach portfela wczytują się z serwisu obrazków CoinGecko, a ikony źródeł wiadomości przy wykresach rynkowych — z serwisu ikon Google; oba widzą twój adres IP i to, jakie ikony zamówiono. Adresy, które obserwujesz, sprawdzane są w publicznych eksploratorach i węzłach blockchainów z naszych serwerów, a nie z twojej przeglądarki, więc adres nie wiąże się z twoim IP; kiedy skanujesz portfel, by dowiedzieć się, za co kupiono jego saldo, te same eksploratory pytane są o ten adres, a publiczne rejestry nazw — o adresy, które na niego zapłaciły.
Co przechowuje konto nadawcy. Twój profil firmowy — nazwa, nazwa prawna, e-mail, telefon, strona, numer podatkowy, adres, logo, kolor i liczniki, od których numerowane są twoje dokumenty. Twoje kontakty: każdy klient lub dostawca, któremu pisałeś dokument, z nazwą, e-mailem, telefonem, numerem podatkowym, adresem i twoimi prywatnymi notatkami. Zapisane pozycje. Sposoby, którymi ci płacą — adresy portfeli albo rachunki bankowe z IBAN-em lub numerem rachunku, BIC, nazwą banku oraz imieniem i adresem właściciela. Same dokumenty — każdy z zamrożoną kopią obu stron i danych do zapłaty, które oferuje, z pozycjami, sumami, notatkami, warunkami i datami, statusem, czasem pierwszego otwarcia, czasem oznaczenia jako zapłacony i tym, ile wpłynęło, transakcją, o której zgłosił płatnik, i tym, kiedy powiedział, że zapłacił; powtarzające się harmonogramy; oraz przełączniki dokumentu — powiadomienia w Telegramie, obserwowanie łańcucha i prywatny link, którego kod przechowywany jest tak, jak go wpisałeś. Po stronie odbiorcy: które dokumenty w Skrzynce przeczytałeś i którym nadawcom odmówiłeś.
Kto widzi dokument. Każdy, kto ma link do dokumentu, widzi cały dokument — obie strony, pozycje, sumy i dane do zapłaty — tak długo, jak on istnieje; prywatny link najpierw prosi o kod, a gdy kod zostanie wpisany, przeglądarka trzyma go w cookie trzydzieści dni, by dokument nie pytał znowu. Jeśli dokument nie jest prywatny, czat albo program pocztowy pokazujący podgląd linku widzi jego numer, nazwę wystawcy i sumę. Adresat z kontem Perly na ten sam potwierdzony e-mail widzi dokument w swojej Skrzynce, a jego Telegram, jeśli podłączony, dostaje wiadomość z numerem, kwotą, terminem i linkiem. Twoje logo to plik publiczny. Otwarcie dokumentu zapisuje tylko to, że go otwarto, raz, z czasem — bez adresu i bez przeglądarki.
Dane twoich klientów i ich prawa. Twoi klienci nigdzie się nie rejestrowali. Ich dane trafiają do nas, bo wpisałeś je ty, i przechowujemy je dla ciebie jako twój podmiot przetwarzający: by zachować i wydrukować dokument, pokazać go temu, kto ma link, i położyć w Skrzynce, jeśli klient ma konto. Do niczego innego ich nie używamy. Nie wysyłamy twoim klientom listów; jedyna wiadomość, która może do nich dojść, to opisane powyżej powiadomienie w Telegramie, i tylko gdy mają własne konto Perly z podłączonym Telegramem. Klient, który chce poprawić albo usunąć swoje dane, zwraca się do ciebie: kontakt możesz zmienić albo usunąć w każdej chwili — już napisany dokument trzyma własną kopię danych — a dokument możesz edytować, dopóki nie jest zapłacony, i działa to od razu dla wszystkich, którzy mają link. Dokument możesz usunąć bez względu na status — jego link przestaje się otwierać, a on znika ze Skrzynki klienta — a razem z twoim kontem znikają wszystkie dokumenty. Klienta, który napisze do nas, skierujemy do ciebie i pomożemy ci odpowiedzieć.
Czytanie łańcucha i rysowanie PDF-a. Jeśli włączysz dla dokumentu obserwowanie, nasze zadanie z naszych serwerów pyta publiczne węzły i eksploratory blockchaina, czy na adres do zapłaty z tego dokumentu wpłynęła kwota, a gdy wpłynęła — oznacza dokument jako zapłacony i, jeśli podłączyłeś Telegram, mówi ci o tym tam. Pyta o ten adres, który wydrukowałeś, w tych łańcuchach, które umie czytać. PDF dokumentu rysuje się na naszych serwerach z tej samej strony, którą widzi klient, i nie jest przechowywany — każde pobranie rysuje go znowu. Darmowy generator na stronie głównej trzyma twój niezapisany dokument w twojej przeglądarce do czternastu dni od ostatniej zmiany i nie zapisuje niczego na serwerze, dopóki nie naciśniesz „zachowaj”; jego PDF rysuje się z tego, co przesyłasz, i też nie jest przechowywany. Żeby skrypt nie zamienił darmowego narzędzia w czyjś rachunek, nowe dokumenty i PDF-y konta liczone są na dobę dla konta, a PDF-y bez konta — dla adresu sieciowego, jako skrót tego adresu z solą, tak samo jak próby logowania. Poza sesją wspólną z aplikacją i kodem prywatnego linku strona trzyma w cookies twój język i twoją strefę czasową, każde przez rok — strefę po to, by dokument był datowany według twojego kalendarza, a nie naszego — oraz przez trzydzieści dni cookie, które mówi tylko, że jesteś zalogowany, by jej strony od razu pokazywały właściwy link. Jej publiczne strony — strona główna z darmowym generatorem i poradniki — ładują Google Analytics dopiero wtedy, gdy odpowiesz „tak” na pytanie, które zadają; to ten sam Google Analytics co na tej witrynie, a link „Ciasteczka” w ich stopce pyta znowu. Strona samego dokumentu, strony za logowaniem i wydruk nigdy go nie ładują.
Nic o tobie. Strona wykresów nie ma kont ani logowania, a Google Analytics ładuje tylko wtedy, gdy na to pozwolisz (niżej). To, co liczy sama, liczy w naszej własnej bazie danych w formie, która nie może pomieścić człowieka: jeden wiersz na dzień, rodzaj zdarzenia, stronę, przedmiot, język i rozmiar ekranu, a w nim liczniki — ilu przyszło, ilu poszło na drugą stronę, jak długo zostali, jak głęboko przewinęli. Jeden z rodzajów liczy stronę, z której czytelnik przyszedł — po jej hoście i po niczym więcej. Inny liczy każde odwiedziny według kraju, z którego przychodzi połączenie, jako dwuliterowy kod, który sieć przed naszą bazą danych ustala z adresu IP żądania; sam adres liczymy tylko jako jego skrót z solą, oddzielnie od sum, tak samo jak próby logowania, usuwany w ciągu doby. Strona liczy też, jak szybko pojawiają się jej podstrony — według własnych pomiarów szybkości twojej przeglądarki: wyrenderowanie największego elementu, responsywność, przesunięcie układu, pierwsze wyrenderowanie i odpowiedź serwera, każdy zapisany dla podstrony tylko jako „dobry”, „wymaga poprawy” albo „słaby”. A gdy któraś podstrona napotka w twojej przeglądarce błąd, liczona jest dla niej nazwa błędu — na przykład „TypeError” — nigdy jego komunikat ani nic innego o twojej przeglądarce. Nasze liczniki nie mają wierszy-zdarzeń, cookies, adresów IP ani identyfikatorów. Czy strona była pierwszą w twojej karcie i czy przeszedłeś na drugą, rozstrzyga się w twojej karcie i przychodzi jako „tak” albo „nie”. Kosztem jest to, że nasze własne liczniki nie umieją liczyć unikalnych czytelników — i nie mają tego robić.
W twojej przeglądarce. Jeden cookie, perly-display, rok pamięta twój wybór między bitcoinem a walutą i ustawienia wyświetlania za nim, a nasz serwer nigdy go nie czyta. Pozostałe ustawienia strony — przejrzany tour, dźwięk, układ tablicy, ustawienia akwarium — żyją w pamięci twojej przeglądarki i nigdzie z niej nie wychodzą. Jeśli w komunikacie o cookies wybierzesz „Zezwól”, ładuje się Google Analytics i zapisuje własne cookies, by liczyć odsłony — ten sam Google Analytics co na tej witrynie; jeśli odmówisz, nie ładuje się wcale. Twoją odpowiedź przechowuje pamięć twojej przeglądarki, a link „Ciasteczka” w stopce strony wykresów znów otwiera komunikat.
Obce serwery, które widzi twoja przeglądarka. Większość źródeł czytają nasze serwery. Część rzeczy twoja przeglądarka pobiera sama, a te serwery widzą twój adres IP, jak każda strona, którą otwierasz: strona wiadomości wczytuje ikony wydawców z serwisu ikon Google, a awatary autorów z X — z własnego serwera obrazów X, pbs.twimg.com; strona łańcucha pokarmowego otwiera z twojej przeglądarki żywe połączenia z giełdami, które rysuje — Kraken, Binance, OKX, Bybit, Bitfinex i Hyperliquid; „Podziel się na X” otwiera X z adresem strony; a liczniki powyżej idą do naszej bazy danych, więc Supabase widzi żądanie jak każde żądanie. Nic z tego, co twoja przeglądarka im wysyła, nie mówi, kim jesteś.
Opinie. Notatka, którą zostawiasz w formularzu opinii, przechowywana jest w naszej bazie danych: słowa, które napisałeś, kontakt, jeśli zdecydowałeś się go zostawić — e-mail albo nick, używany tylko po to, by ci odpowiedzieć — strona, na której byłeś, jej język, klasa szerokości twojego ekranu i czas. Sama notatka nie przechowuje żadnego adresu IP, żadnych danych przeglądarki, niczego, czego nie wpisałeś. Żeby jeden skrypt nie zasypał formularza, notatki liczone są dla adresu sieciowego — pięć na godzinę — jako skrót tego adresu z solą, tak samo jak próby logowania, usuwany w ciągu doby. Notatki czyta człowiek w naszym panelu administracyjnym, a przechowywane są rok.
Poczta. Piszemy na adres twojego konta przez Resend, z perly.io: listy samego konta — potwierdzenie adresu, reset hasła, potwierdzenie nowego adresu; pokwitowanie za to, co płacisz we własnej kasie aplikacji, a dzień po tym, jak faktura w niej wygasła bez zapłaty, wiadomość, że można spróbować jeszcze raz; przypomnienia 30, 7 i 1 dzień przed końcem opłaconego roku i jedno po jego końcu; trzy listy o twoich czternastu darmowych dniach, jeśli nic nie kupiłeś — tuż przed ich końcem, gdy się skończyły, i tydzień później; jeden list, tylko raz, do konta, które dwa dni po rejestracji wciąż nie ma własnego portfela, o tym, jak zacząć, z linkiem, który wstrzymuje takie listy; i odpowiedzi na twoje pytania. Nic poza tym: żadnych newsletterów, żadnej reklamy, nic w cudzym imieniu. Zapisujemy, które listy i kiedy wyszły, żeby żaden nie przyszedł dwa razy, i kiedy użyto linku, który je wstrzymuje. Gdy płacisz za miejsce albo rok w kasie Perly Pay, aplikacja przekazuje Perly Pay twój adres, a pokwitowanie przychodzi od Perly Pay, tak jak przypomnienia o roku, który przedłuża Perly Pay — według jego własnej Polityki prywatności. Perly Invoice nie wysyła dokumentów pocztą.
Telegram. Jeśli podłączysz czat do naszego bota, przechowujemy jego id, nazwę użytkownika i imię, a bot wysyła ci to, o co prosiłeś: alerty cenowe i cele, przypomnienia DCA, alerty rynkowe, a od Perly Invoice — że dokument otwarto, zapłacono albo nadchodzi termin, albo że przyszedł dokument adresowany do ciebie. Telegram nie ma szyfrowania końcowego: wiadomość — cel, notatka, kwota, link — leży na serwerach Telegrama, gdzie Telegram może ją przeczytać. Już doręczone wiadomości zostają w tym czacie, kiedy go odłączasz albo usuwasz konto.
Push w przeglądarce. Jeśli włączysz powiadomienia, przechowujemy adres push, który wydaje twoja przeglądarka, i klucze, którymi szyfrowane są wiadomości do niego — najwyżej dla dziesięciu przeglądarek. Doręczenie wykonuje własny serwis push twojej przeglądarki — Google, Mozilli albo Apple — który niesie wiadomość, nie mogąc jej przeczytać.
Perly działa na kilku dostawcach, którzy przetwarzają dane w jego imieniu i dla nikogo innego:
Dostęp jest zamknięty. Nikomu spoza Perly nie są przekazywane twoje zapisy — ani partnerom, ani reklamodawcom, ani dostawcom analityki; dostawcy wymienieni powyżej przetwarzają je tylko po to, by usługa działała. Wewnątrz Perly dostęp ograniczony jest do tego, co jest ściśle niezbędne do działania usługi — przywrócenia kopii zapasowej, usunięcia usterki, którą zgłosiłeś, czytania notatek od czytelników. Panel administracyjny pokazuje liczniki, nowe rejestracje i płatności; nie kartkuje ksiąg i nie umie otworzyć zaszyfrowanej.
Czego nie osiągniemy nigdy. Perly nie trzyma ani połączenia z portfelem, ani frazy seed, ani kluczy prywatnych, ani kluczy API giełd — w systemie po prostu nie ma miejsca, gdzie mogłyby żyć. Twoje środki są poza naszym zasięgiem z samej budowy: nie umielibyśmy ich przesunąć, zamrozić ani wydać, nawet gdybyśmy chcieli, i nie możemy handlować w twoim imieniu.
Gdzie to leży i gdzie podróżuje. Twoje dane przechowywane są w Unii Europejskiej — baza danych w Irlandii, serwery w Dublinie i we Frankfurcie, kopia zapasowa w magazynie w UE. Człowiek, który tym administruje, zwraca się do bazy danych na zasadach dostępu opisanych powyżej. Google, X i Telegram dołączają tylko tam, gdzie ich wybrałeś, i na własnych warunkach; kontrola przed botami od Cloudflare działa w ogólnoświatowej sieci samego Cloudflare; publiczne węzły blockchainów i źródła rynkowe, które pytają nasze serwery, znajdują się tam, gdzie się znajdują, i dostają adres albo symbol, ale nigdy — twoją tożsamość. Według własnej Polityki prywatności Perly Pay jego baza danych, serwery, na których działa jego proces w tle, i kopie zapasowe są w Unii Europejskiej, a jego strony serwuje Vercel.
Do większości z nich pisać do nas nie trzeba: aplikacja robi to sama.
Nikt tu nie pyta, ile masz lat, i nie ma żadnej bramki wieku. Decyzje o pieniądzach lepiej podejmować dorosłym; ta ocena zostaje przy tobie. Kiedy ta polityka się zmienia, razem z nią zmienia się data na górze.
Pytania lub wnioski: hi@perly.io
© 2026 Perly. Wszelkie prawa zastrzeżone.